Soms is t de motivatie die je onderweg kwijtraakt, soms is het iets wat je pad stevig doorkruist, wat vraagt dat je de koers bijstelt of je route aanpast. Sommige obstakels zijn te ontwijken, te negeren of over heen te gaan, denk aan een boom of een watertje, daar laat een trailer zich niet door weerhouden, maar een blessure is soms andere koek.

Een weekje op weg in het nieuwe jaar en goed begonnen met mijn challenge van 25 uur door de natuur, een afgeleide van de challenge van Chris (www.100uurdoordenatuur.nl) en Cor (www.50uurdoordenatuur.nl) ging ik van start. Een op maat gemaakt schema, een excel om alles goed bij te houden, een heuse facebookgroep, website en strava-groep verder en ik ging van start. Ik combineerde wandelen en trailen en het liep lekker. Normaliter loop ik gemiddeld 15 – 20 Km per week met een langste loop van 21 Km, dus een challenge die weliswaar 25 uur door de natuur heet, maar eigenlijk 250 Km trainen in een maand inhoudt, maakt voor de snelle rekenaar dat mijn gemiddelde weekafstand al snel 2,5 x vermenigvuldigd wordt. Neem daarbij dat mijn tempo rond de 7 p/u ligt en reken maar door, die 25 uur gaat niet zo’n uitdaging zijn, maar die 250 km……

Nuja, zo gezegd zo gedaan, de eerste dagen werden wandelen en trailen afgewisseld, met het sportpak nog aan, ff snel een broodje eten en direct daarna door met de honden voor de flinke wandeling, het liep lekker. In deze tijd van het jaar vind ik het altijd lastig om veel buiten te zijn, de kou, het weinige daglicht en de korte tijd in de dag maken het voor mij, een echt zonnig zomertypje een flinke uitdaging om sowieso al naar buiten te gaan. Maar goed, ik ging ervoor en het liep lekker.

Een ander ‘dingetje’ wat we proberen te combineren met deze challenge is het runnen van een bedrijf. Een trailrunbedrijf, dat wel, maar wel een waarbij de kalender deze maand een flink aantal events telt, die natuurlijk georganiseerd moeten worden, maar ook kennismakingen met boswachters, gesprekken met partners, het uitzetten van routes, het ontdekken van nieuwe gebieden en al wat daarbij komt kijken. Oja, en twee partners die ook een challenge van formaat zijn aangegaan, en ondersteuning en support nodig hebben, maar geen punt, organiseren en regelen vind ik leuk dus hup, we gaan ervoor!

Helaas verzwikte ik bij het uitlinten van de routes voor de Leenderbos trail mijn enkel, liep daarmee door, draaide de dag erna het event en had de volgende dag een enkel die 2x zo dik was en ik kon geen stap fatsoenlijk zetten. Balen! Heel erg. Eerst kijken naar het schema, als ik nu eens 2 dagen rust neem en dan probeer weer iets te wandelen, dan lukt het nog wel. Twee dagen later was helaas mijn enkel nog steeds niet goed genoeg en moest ik opnieuw het schema aanpassen. 1 week rust. Afgelopen vrijdag begon ik weer, we gingen uitlinten voor de Schadijkse trail. Ik zou de 3 km rondom de start en finish doen. Het begon best goed, maar de ongelijke bosondergrond maakte mij toch nog wat voorzichtig. Na een poosje begon ik langzaam te dribbelen, dat voelde best fijn, redelijk goed ook. Het was koud, nat en guur en het uitlinten maakt dat je vooral veel holt en stilstaat, afgewisseld. Het werd wat donker en op een relatief breed bospad verzwikte ik weer opnieuw. Zo balen! Mijn enkel werd gelijk weer dik. Pfhoe, dat was een flinke tegenvaller zeg! Alhoewel het nu 4 dagen later redelijk herstelt ben ik even voorzichtig. Inmiddels durf ik niet meer zo goed naar mijn schema te kijken, want sinds 5 januari ligt dat dus in duigen. Naar buiten ga ik nog wel, zeker, en morgen ga ik proberen weer met de honden een goede wandeling te maken, maar een uitdaging van formaat gaat het wel worden, om toch nog de geplande kilometers deze maand te behalen. We gaan het zien! Beginnen bij de eerste stap, en als je de ene voet achter de andere zet, en dat blijft doen, dan ga je vanzelf… toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *